بال...

بالت اگر شکسته است غمت مباد!

شهادت که بال نمیخواهد ...

بال را پس از شهادت میدهند؛ نه پیش از آن...

 

شهادت نصیبمان...

التماس دعا.

کریم خوبان....

 

کریم به کسی می گویند که با لبخند، در را به روی تو باز کند،

بی آنکه از صدای در خاطره خوشی داشته باشد...

 

ما را غلام کوی حسن آفریده اند

مبهوت و مات روی حسن آفریده اند

ما را پیاله نوش شرابش رقم زدند

مست از خم و سبوی حسن آفریده اند

خورشید را به این همه نقش و نگارها

از طلعت نکوی حسن آفریده اند

روشن ز نور روی مهش گشته روزها

شب را اسیر موی حسن آفریده اند

آری ز مقدمش همه جا بوی گل گرفت

گل را ز رنگ و بوی حسن آفریده اند

از انبیاء و اولیا همه را صف به صف ببین

مدهوش خلق و خوی حسن آفریده اند

میل نگاه هر چه گدایان شهر را

ولله سمت و سوی حسن آفریده اند...